Tolken der lage landen verenigt u!

Home / ExitoNieuws / Tolken der lage landen verenigt u!

Tolken der lage landen verenigt u!

Op 10 juni vond de Landelijke Vakbijeenkomst Tolken en Vertalers plaats in congrescentrum in Nieuwegein. Met een kritische blik zou gekeken worden naar de doelen en de effecten van het beleid dat voortkomt uit de Wbtv en het Rbtv, naar het aanbestedingsbeleid en het mededingingsrecht.

Sprekers van diverse pluimage kwamen aan het woord met mooie en minder mooie berichten. Van mooie woorden van mr. Rein Peters, voorzitter Kwaliteitsinstituut Wbtv (maar hoe zat het nou met die evaluatie) tot serieuze aanbestedingsprocedures, (bijna helemaal) uit de doeken gedaan door Edwin de Koning, categoriemanager Tolk- en Vertaaldiensten. Van Sharon Gesthuizen, Tweede Kamer-lid voor de SP, die ons opriep onze krachten te bundelen tot alle wettelijke beperkingen, overzichtelijk opgesomd door Prof. Mr. Elies Steyger, mededingingsrechtadvocaat. Van hilarische voorbeelden verwoord door Mr. Youssef Taghi, strafrechtadvocaat tot de appels van Anita Meijer, eigenaar van Tolken Select. Ik vraag me alleen af of we geen appels met peren aan het vergelijken waren.

Wat viel mij op? Ik zag een tweedeling of misschien wel driedeling of veelvoud daarvan binnen de grote groep vertalers.

Op de vraag van een van de sprekers “bent u een ondernemer”, zei ik luidop “ja”.

Ik voel mij ondernemer, ik ben zelf verantwoordelijk voor het werk dat ik doe, hoe ik het doe en voor welk tarief. Ik ben trots op wat ik doe en de manier waarop ik mijn werk uitvoer. Ik werd door een aantal aanwezigen vreemd aangekeken. “Oeps, doe ik iets verkeerd?”, schoot door mijn hoofd. In mijn ogen niet. Ik ben niet afhankelijk van één of enkele opdrachtgevers. En zo blijkt dat mijn motto “todo depende del punto de vista” ook op deze problematiek van toepassing is.

Want als het gaat om tolken voor de overheid, hangen we er een beetje tussenin. Een behoorlijke groep registervertalers haalt het merendeel van zijn inkomsten uit werk voor twee bemiddelaars die via aanbestedingen opdrachten van de overheid hebben binnengehaald. Het leek mij een groep die in het verleden als het ware in een ambtenaarsfunctie gegroeid was. Een groep die na privatisering van tolk- en vertaaldiensten zijn plek volledig lijkt te zijn kwijt geraakt. En inderdaad als je primair van deze bron van inkomsten afhankelijk bent, is het op zijn zachts gezegd behoorlijk pittig om in alle ontwikkelingen mee te bewegen.

Een kwaliteitsregister dat – terecht overigens– eisen stelt aan de hoeveelheid en vorm van educatie die je volgt om je kwaliteit te handhaven, brengt kosten met zich mee. Deze moet je zien op te brengen. Een feit dat duidelijk onder de aandacht werd gebracht door Ralph Schmitt, beëdigd tolk & vertaler Nederlands – Duits. Niet alleen de kosten voor de lezing, workshop of cursus. Maar ook alle bijkomende kosten: reiskosten, inkomstenderving door opdrachten die je moet laten liggen of weigeren omdat je jezelf nou eenmaal niet in tweeën kunt splitsen.

Als je dit combineert met tarieven die sinds 1981 (zo hoorde ik tot mijn grote verbazing!) niet zijn bijgesteld of geïndexeerd, en sterker nog, tarieven die worden verlaagd, dan is dat diep triest! Een tolk of vertaler die alleen voor de overheid werkt, is zo afhankelijk van zijn opdrachtgevers, dat er weinig te onderhandelen valt over het tarief. De negatieve spiraal door de huidige wijze van aanbesteden is zorgwekkend. Of met de woorden van Maarten Post van Stichting ZZP Nederland: ‘Op de keper beschouwd, ben je in deze situatie geen zelfstandig ondernemer meer, maar een onderbetaalde dagloner zonder enig recht’.

Voor mij persoonlijk is de overheid niet de hoofdbron van inkomsten. Ik heb de neiging om in actie te komen, andere bronnen van inkomsten aan te boren, nieuwe mogelijkheden te zoeken. Mopperend achterover hangen dat het leven slecht is, brengt ook geen verandering, laat staan verbetering. Wachten tot een ander het voor je oplost ook niet. Inspirerend vond ik daarom de visie van Huub de Graaff, volgens eigen woorden veranderaar en ideeënbrenger. De klare taal van Maarten Post. De mooie samenwerking binnen de Taalkring Portugees, zoals geschetst door Aleid de Leeuw. Maar ik vraag me af of deze uitingen bij ieder landden. Als je je geen ondernemer voelt, ga je je dan nu ineens als ondernemer gedragen?

Wie Raveleijn van Paul van Loon heeft gelezen, ziet misschien in dat het eenvoudig kan zijn. De Ruiters van Raveleijn staan voor een veelkoppig monster. Alleen door hun eigen krachten te bundelen, kunnen ze dit monster verslaan. Als de een oproept tot daadkracht en de ander denkt “het lukt me toch niet”, een derde erbij staat en ernaar kijkt… dan gaat het nog lang duren.

We zijn zelfstandig, maar niet alleen!

Mijn hoop? Dat we op een andere manier samenwerken. Dat we ons samen sterker gaan positioneren. Als ieder op eigen wijze door blijft gaan, zal dit de groep blijven belemmeren. Ik hoop dat NGTV en SIGV – die tot half acht in het avondzonnetje hebben doorgeborduurd op de dag onder genot van een borreltje – de handen ineen slaan. En niet alleen deze twee verenigingen. Stap over ouwe koeien heen en betrek alle vertalersverenigingen binnen Nederland. Ga samen kijken hoe het in Duitsland, België of elders werkt. Ga in overleg met verenigingen van vertaalbureaus, overheid. Zet professionele bezoldigde krachten in waar nodig en houd de positieve daadkracht vast. Laten we als zzp’ers samenwerken en samen werken!

Meer terugblik? Ga naar KTV Kennisnet voor Taal & Vakopleidingen 

Recommended Posts
Contact opnemen

Kan ik iets voor uw teksten betekenen? Neem direct contact op!

Klik hier als dit niet leesbaar is. captcha txt

Voer uw zoekopdracht en druk op Enter

EV-Werkwijze_Female_Studenttimesquare